Cadence

 

Rozdział XVIII

Cadence Chertillin – dalsze chwile

Cadence Chertillin odkrywała, że codzienność może być lekka, jeśli tylko pozwoli sobie na drobne uchylone przestrzenie. Jej dni wypełniały liczby i harmonogramy, ale nauczyła się obserwować momenty, w których mogła odpuścić, nie liczyć, nie weryfikować – po prostu być.

Pewnego ranka, zamiast od razu siadać do raportów, otworzyła okno i patrzyła w niebo. Chmury przesuwały się powoli, a światło wkradało się do pokoju bez pośpiechu. To był jej rytuał: kilka minut obserwacji, oddechu i odpuszczenia kontroli. Zrozumiała wtedy, że prawdziwe niebo nie wymaga działania. Jest wtedy, gdy pozwala się sobie na chwilę wstrzymania, na obecność bez obowiązku i odpowiedzialności.

W ciągu dnia Cadence wprowadzała drobne przerwy. Nie odpisywała natychmiast na wszystkie wiadomości, zostawiała niedopatrzone elementy w dokumentach, celowo zostawiała coś nieukończonego. Te maleńkie momenty były dla niej jak uchylone drzwi w dusznym pomieszczeniu – pozwalały jej poczuć przestrzeń, którą wcześniej ignorowała.

Wieczorami, siedząc przy kubku herbaty i patrząc w sufit lub w niebo za oknem, Cadence odczuwała lekkość, której dawno nie znała. Jej prawdziwe niebo nie było czymś odległym ani nagrodą za wysiłek. Było w drobnych chwilach obecności, w zgodzie na zatrzymanie, w ciszy, która pozwalała oddychać pełną piersią.

Z czasem te krótkie momenty wytchnienia stały się jej codziennym rytuałem. Każdy dzień, choć wciąż pełen obowiązków, zyskiwał w tych chwilach głębię i spokój. Cadence nauczyła się, że prawdziwe niebo istnieje w chwilach, które sama wybiera, i że można je poczuć w pełni, nawet w świecie wypełnionym liczbami i terminami.

Z powrotem

 

Cześć!

Parę dni minęło od ostatniego posta, a zmieniło się tak wiele, że nie wiem od czego zacząć szczerze mówiąc. Zaczęłam pracę. Jest nawet w porządku, nie mam na co narzekać, poza zmęczeniem, przez które po powrocie do domu mam ochotę tylko się położyć i spać. Ale ogólnie póki co nie mam na co narzekać. Mama czuje się lepiej. Dziękuję wszystkim za miłe słowa i życzenia jej powrotu do zdrowia, to bardzo miłe z waszej strony ♥
Jak pewnie nie trudno się domyślić - nie mam zbyt dużo grafiki. Raptem trzy sygnatury i cztery nagłówki, z których dwa ostatnie to współpraca z Hanchesterią.

Nie mam czasu. Ostatnio na nic nie mam czasu. Praca, zakupy, dom, psy, mama. Wszytko na raz. Każdy czegoś ode mnie chce, ale kiedy ja potrzebuję kogoś? Nagle nie ma nikogo. To takie typowe. Najzabawniejsze jest kiedy po takim czymś ktoś z rodziny czy przyjaciółka mnie pytają "dlaczego nie spotykasz się z ludźmi skoro przeszkadza ci bycie samej i brak uwagi czy zainteresowania?". Mam standardową odpowiedź - Kończę z robieniem czegoś tylko dlatego, że tak wypada, albo że pomoże to komuś innemu. Robiłam to przez całe życie i ostatnio naprawdę mam już dość. Zrób to, zrób tamto... A czy ktoś zapytał choć raz jak ja się czuję? Czy to ja czegoś nie potrzebuję? Wiem, może podchodzę do tego egoistycznie, ale musicie mi uwierzyć... Po tylu latach starania się i ubiegania o uwagę innych po prostu się poddałam. I z każdym dniem coraz bardziej dochodzę do wniosku, że skoro ludzie nie potrafią mnie zrozumieć i nawet nie starają się tego robić - to ja przestanę zwracać na nich uwagę. Bo to bez sensu. A ich uwagi, że "o matko, zostaniesz sama na całe życie z takim podejściem" już mnie tak nie drażnią. Szczerze? Wolałabym być sama całe życie niż użerać się z kimś, kto to życie chce mi zniszczyć.

Dziękuję za uwagę :)
A teraz przejdźmy do grafiki.

♥ 1. Hejka

 Ghcjheej

gfgfgfgfgfg

 

 gbbfgfgfgfgfgfgfg

♣ 3. Święta najlepsze

  SYGNATURA I SZABLON BY VIILENIA

 

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

No tak... już będzie 2 lata jak istnieje LSG. To niesamowicie szybko mi minęło. Wiem, że co roku się to powtarza i mówię, że "nigdy bym nie pomyślała, że tyle wytrzymam", ale to zwyczajnie prawda. Miałam wiele wzlotów i upadków, szczególnie ostatnim razem. Dzisiaj również wieloma rzeczami się nie pochwalę, ale mam nadzieję, że mimo wszystko wam się to spodoba i cokolwiek po sobie zostawicie. Chociażby kropkę w komentarzu. 

Nie chcę jakoś super rozpisywać się o tym, że moje życie znów jest do bani, więc po prostu przejdę do przyjemniejszych rzeczy. A mianowicie, jak widać, na Lost Souls zagościł nowy szablon główny. Jak wam się podoba? Wszystko dobrze działa? Nic się nie zacina?

Starałam się go zrobić jak najlepiej (oczywiście kilka godzin przed imprezą, no bo jakże by inaczej). Oprócz niego przygotowałam dla was dzisiaj skromną ilość sygnatur, nagłówków oraz okładek na wattpada. Jeżeli spodobają się wam one, to będę więcej ich wykonywać i publikować tutaj ♥ A swoją drogą, to jakość wykonania moich prac po prostu jest poniżej zera :< Jakoś się pogorszyło z tym u mnie :/

Z przyjemniejszych rzeczy jakie wydarzyły się w ostatnim czasie, to:

-> obejrzałam wszystkie dostępne sezony SKAM

-> jestem na bieżąco z Riverdale

->skończyłam Orange Is The New Black

I to w sumie tyle xDD

Nie zajmuję wam już więcej czasu, zapraszam do oglądania!

♦ bvPróba

Przed pobraniem czegokolwiek lub zamówieniem dokładnie zapoznaj się z regulaminem! 

Baby, Ach te baby. Cóż by bez nich wart był świat? Co tu łgać, co tu kryć? Spróbuj bez baby żyć, Gdy ci uda się taka sztuka toś jest chwat.

***
Ostatnia aktualizacja regulaminu: 17.04.2016.

***

Harmonogram postów:

W każdą niedzielę dodawane będą posty wspólne :)

---

Wiemy, że dawno nic nowego się nie pojawiło i naprawdę przepraszamy, ale, jak zapewne sami wiecie, prawdziwe życie rozgrywa się gdzieś indziej. Ze swojej strony obiecuję Wam, że będziemy się starały pojawiać tutaj częściej. ;) A teraz bez dalszego przeciągania.

To jest coś, co lubię. Wodecki, Kofta, Przybora. To jest coś, co lubię. Wodecki, Kofta, Przybora. To jest coś, co lubię. Wodecki, Kofta, Przybora. To jest coś, co lubię. Wodecki, Kofta, Przybora.

Tematy

Spis tematów pisarskich.